|
เป็นเกียรติ..เกินพอ |
เสียดายเวลาที่ให้ไป เสียดายคำพูดที่ไม่ค่อยพูดกะใคร เสียดายความรู้สึกดีๆที่ทำไป สุดท้ายก็ได้แต่ความเสียใจกลับคืนมา . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . .เฮ้ออ . . . . . . . .. ตั้งใจไว้ตั้งแต่ปี 2550 แล้วว่าจะปรับมุมมองใหม่ ไม่อยากแคร์คนที่เขาไม่แคร์ แต่ก็ทำไม่ค่อยได้ซักที ..เพราะแคร์ อยากจะทำ เหมือนที่ถูกกระทำ จะได้ไม่เจ็บช้ำน้ำใจ จะได้ไม่รู้สึกว่าตักน้ำรดหัวตอ ใครจะชั่วก็ช่างชี ..ใครจะดีก็ช่างสงฆ์
ทุกอย่างที่ผ่านมาจะเก็บไว้แต่ความทรงจำที่ดีๆ อะไรที่มันเปลี่ยนแปลง เคยไม่จริง เคยพูดแล้วทำไม่ได้ ก็จะพยายามไม่เสียใจ จะพยายามเข้าใจ มะเป็นไรหรอก เด๋วก้อมะอยู่ละ ต่อไป อะไรที่พึ่งตัวเองได้ จะทำ ..อะไรที่ต้องอาศัยคนอื่น ก็จะทำแต่ความจำเป็น ไม่อยากทำตัวเป็นภาระกับใครต่อใคร ไม่อยากบากหน้าไปถ้ารู้ว่าเขาจะถีบส่งออกมา เคยตั้งความคาดหวังไว้ 3 อย่าง ในปีที่แล้ว 1. สอบเข้าสถาปัตย์ให้ได้ 2. รอให้นกเลิกกะแฟน ( ชั่วจัง ) 3. ได้เดินไปเก็บความทรงจำ ตามทางวันเวลาเก่าๆที่เคยผ่านมากับสถานที่คุ้นเคย สองข้อแรกก็เรียบร้อยไปแล้ว เหลือเพียงขอสุดท้าย ที่ยังตามเก็บอยู่ ..ยังไม่ครบ
สำหรับเพื่อนรักผู้แสนดีทั้งสองที่น่าห่วงนักหนา จริงใจกะแป๊ก ก็สอบติดแพทย์ ไปทั้งสองคน เป็นแฟนกัน ด้วยดี .. ในกลุ่มที่ไม่เคยลืม เหลืออ็อดคนเดียว แต่ความสามารถมันคงพาตัวเองไปสู่จุดหมายดีๆได้ ไหนๆ อาจารย์จากจุฬาก็มาตรวจบ้านแล้ว ขอให้โชคดี นอกนั้นดิว ก็เป็น พสวท. คงจะเรียนสาขาธรณีวิทยา เจนก็สอบได้เภสัช เมได้วิดวะอินเตอร์สิรินธร ที่ธรรมศาสตร์ ไอซ์ไปเรียนต่อที่อเมริกาอย่างแน่แท้ เมโกะวิดวะคอม ลาดกระบัง ปั๊บ ก็พสวท.ที่น่าจะลงฟิสิกส์ แบงค์ก็ไม่เอาเทคนิคการแพทย์ ไปเอาเภสัชที่อุบล พี ก้อเภสัช กิฟก้อวิดวะลาดกระบัง วี มัณฑณศิลป์ ศิลปากร ( ชื่อคณะอันนี้ไม่อยากพิมพ์เลย ลำบาก ) พสวท ก้อมีที่เรียนหมดแล้ว ขอให้คนที่กำลังขยัน โชคดี ..ฯลฯ ขอความเฮฮาจงมีแด่ท่าน ..สวัสดี _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ _ _ _ __ _ _ __ _ _ ตอนนี้กังวลเกี่ยวกับสุขภาพ วุ่นวาย มหาศาล กินไม่ได้ นอนไม่หลับ เป็นบทสรุป พี่เต้จะพาไปหาหมอเอง .. กว่าจะถึงวันนั้น ไม่ประสาทตายก่อนหรือ อย่าเอาอะไรแน่นอนกับฉัน ..เพราะไม่รู้ว่า วันต่อๆไป ฉันจะยังอยู่ได้นานแค่ไหน ถ้าเกิดฉันป่วยขึ้นมา ....แปลว่า จบ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ _ _ _ __ _ _ __ _ _ ทุกวันนี้ดำรงชีวิตด้วยความเซ็ง .. งานสุมหัว ตลกพี่ต้นเป็นติสท์ อยู่ดีๆ ก็ลาออกจะมาขายบัตรเครดิต โทรมาแต่ละที กูไม่เคยอยู่โรงเรียนเลย อยู่แต่บ้าน วันไหนขยันก็ไป วันไหนขยันนอนก็ลา นิสัยไม่ดี ..ทีหลัง อย่าทำ ไปโรงเรียนประหนึ่งว่าไปดมกลิ่น เดินผ่าน นั่งๆ นอนๆ ปั่นงานๆ กลับบ้าน ตกเย็น สังสรรค์ กินข้าว ส้มตำ เนื้อย่าง แล้วแต่สถานการณ์วันไหนจะอำนวย เดี๋ยวก็ไม่เจอเพื่อนละ ขอเก็บความทรงจำไว้ก่อน . .กลับมาจากร้านบ้านสวน วันนี้ได้รับของเยอะแยะมากมาย จากหลายที่ สำหรับโปสการ์ด แสดงความยินดีกะการมีที่เรียนต่อ และสวัสดีปีใหม่ ขอบพระคุณ และขอบคุณครับ
ขอบคุณโอกาสจากทางใยไหมที่เปิดเวทีให้พิเชฐทำงาน มีผลงานแม้จะน้อยนิด หรือยอดขายมันจะเจ๊งกะบ๊ง แต่ก็ได้เอาผลงานไปยื่นตั้งสองมหาลัย หวังว่าคงมีโอกาสได้นำเสนองานดีๆไปส่งอีก
ล้นหลามด้วยกิจกรรม เหมือนไม่ได้เป็นนักเรียน ทำวารสารให้หมวดไทย จัดประกาศผลผู้สอบติดมหาลัยให้แนะแนว เตรียมโปรเจคให้เบียร์ไปพระปฐมฯ เตรียมของไปภาคสนาม รด. โอนตังค์ขึ้นทะเบียนนักศึกษา ไปดูละครถาปัตย์
ไปสัมภาษณ์นก ลงคอลัมน์หนึ่ง ในนิตยสารเปิดกะโหลก ในฐานะที่เป็นลูกสาวเจ้าของโรงสี ( ไม่จริง ในฐานะที่กูเคยชอบ คลั่งไคล้ หลงใหล ได้ปลิ้ม ....และ รัก ต่างหาก ) รู้สึกว่าสดใสดี หลังจากที่เลิกกะผู้ชายเฮงซวยคนนั้น ( พูดจริงๆ ) เธอเองก็บอกเช่นนั้น ...ฉันรักเธอมั้ย ...รัก แต่ให้กลับไปรักแบบเดิมมั้ย ..ไม่รู้ ...แก้วที่ทุบจนแตก เอามาต่อเพื่อกินน้ำไม่สดชื่นหรอก ต้องคอยระวังคมแก้ว เหลี่ยมแก้ว รอยร้าวแก้วที่มันเคยแตก ..แต่ถ้ามองมุมกลับทุบแก้วให้แตกหมด เอาไปหลอมใหม่ ก็ไม่แน่ .... อย่าเอาแน่เอานอนอะไรกับฉัน ผู้ซึ่งรักสนุกไปวันๆ สำมะเลเทเมา จะรักใครก็ไม่คิด จะไปไหนกับใครก็ไม่แคร์ จะอยู่กับใครก็ไม่มีคนสนใจ ... เอาเป็นว่า อยู่แบบนี้สบายใจดี ...เธอเป็นผู้ให้ ฉันก็เต็มใจเป็นผู้ให้ตอบ ก็แค่เท่านั้น
ขอบคุณทุกความห่วงใย และปรารถนาดีในบ้าน Diaryclub ที่มีมายาวนานเกือบปี วันแรกที่ทำ ก็จำได้ ..ไม่สบายใจอะไร ถึงทำ...ก็จำได้ เป็นคนที่ จำได้ จำได้ และ จำได้ เกือบทุกอย่าง เหมือนจะลืมไม่เป็น ก็ยังดีกว่าเป็นคนที่ จำอะไรไม่ได้ จำไม่ได้ ไม่ได้จำ
รักและปรารถนาดีต่อผู้ที่ฉันรัก และรักฉัน อย่าอิสระ ..จนลืมคนที่รอคอย _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ _ _ _ __ _ _ __ _ และยอดฮิตจาก ข้างหลังภาพ " ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่าฉันมีคนที่ฉันรัก " _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ _ __ _ ถ้าจำไม่ผิด __ _ _ __ _ _ __ _ __ _ _ __ _ _ _ _ _ __ _ อยากไปกินหนมจีนท่าพระจันทร์ อยากไปกินนมร้านเจ๊ส้ม อยากไปเดินเปิดท้าย อยากไปแพร่พิทยาเซ็นทรัลลาดพร้าว อยากไปอัดรูปราคาถูก ที่มาสเตอร์ อยากไปนอนบนผืนหญ้ากับน้ำค้าง อยากไปถนนข้าวสาร อยากไปพายเรือที่บึง อยากไปหอศิลป์ อยากไปอยุธยา อยากไปหัวหิน อยากไปเสม็ด อยากไปกระบี่ อยากไปปาย -ปางอุ๋ง อยากไป . . อยาก.. จัง.. แต่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาส ..วันไหน
|
Posted on Thu 10 Jan 2008 21:53 |
ไม่รู้ว่าร่างกายจะปกติดีมั้ย .. อยากให้ทุกวัน เป็นวันที่ดี
|
||||||||||||||||||||||||||||
